Iz 17,10

Dodaj do ulubionych

KSIĘGA GRÓŹB

MOWY WIESZCZE PRZECIW NARODOM POGAŃSKIM

Wyrok na Damaszek i Samarię

17¹⁰bo zapomniałeś Boga, twego Zbawiciela, i nie pamiętałeś o Skale twej obrony. Dlatego sadzisz rozkoszne sadzonki i rozsiewasz obce rośliny*.

17,10 - Być może aluzja do kultu, który później odbierał Adonis (por. Iz 1,19; Iz 65,3; Iz 66,17; Ez 8,14).

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

6⁸I usłyszałem głos Pana mówiącego: «Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?» Odpowiedziałem: «Oto ja, poślij mnie!»* [...]

6⁸I usłyszałem głos Pana mówiącego: «Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?» Odpowiedziałem: «Oto ja, poślij mnie!»*

56¹²«Chodźcie! Ja wezmę wina; upijmy się sycerą! Jutro będzie podobne do dziś, ponad wszelką miarę».

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Zobacz co inni wyszukiwali

Laboratorium wiary i kultury